Bruikbaarheid van spraakherkenning binnen de geesteswetenschappen (1)

 

Foto: svenwerk

Foto: svenwerk

Naar aanleiding van een conferentie bij de British Library op 8 Februari 2013 over “Opening up speech archives” een post over de bruikbaarheid van spraakherkenning binnen de geesteswetenschappen. Regelmatig wordt geopperd dat spraakherkenning een nuttige rol zou kunnen spelen bij het ontsluiten van gesproken woord archieven. Onderzoekers in de geesteswetenschappen vragen zich echter af hoe bruikbaar spraakherkenning eigenlijk wel is. Spraakherkenning maakt immers fouten, soms zelfs véél fouten. Hoe betrouwbaar is het gebruik van spraakherkenning dan? En hoe ga je als onderzoeker methodologisch om met deze imperfectie? Heeft dat consequenties voor de interpretatie? En een heel praktisch punt, hoe kan een techniek als spraakherkenning breed en betaalbaar beschikbaar worden gemaakt aan onderzoekers in de geesteswetenschappen? In deel 1 van Bruikbaarheid van spraakherkenning binnen de geesteswetenschappen”  een stukje achtergrond met betrekking tot het gebruik van audiovisuele content in de geesteswetenschappen en mijn ervaring met de inzet van spraakherkenning in deze context.

Read more of this post